Teodor Adorno | |
---|---|
alm. Theodor Ludwig Wiesengrund Adorno | |
![]() | |
Doğum tarixi | 11 sentyabr 1903[1][2][…] |
Doğum yeri | |
Vəfat tarixi | 6 avqust 1969[3][1][…] (65 yaşında) |
Vəfat yeri | |
Dəfn yeri | |
Vətəndaşlığı | |
İstiqaməti | Frankfurt məktəbi, XX əsr klassik musiqisi[d], Qitə fəlsəfəsi |
Əsas maraqları | fəlsəfə, sosiologiya[7], musiqişünaslıq[7], estetika[7] |
Təsirlənib | Valter Benyamin[8], Georq Vilhelm Fridrix Hegel[8], Karl Marks[8], Fridrix Nitsşe[8] |
![]() |
Teodor Lüdviq Vizenqrund Adorno (rus. Theodor Ludwig Wiesengrund Adorno; alman: [ˈteːodoːɐ̯ ʔaˈdɔɐ̯no] ( dinlə);[9][10]; 11 sentyabr 1903[1][2][…], Frankfurt-Mayn, Prussiya, Almaniya imperiyası[3][2][…] – 6 avqust 1969[3][1][…], Fisp[d][2][4][…]) — Almaniya filosofu, sosioloqu, musiqişünası. O, Frankfurt məktəbinin nümayəndəsi olmuşdur. Adorno mədəniyyəti və cəmiyyəti ("Maarifçiliyin dialektikası", 1948, Maks Horkheymer ilə birlikdə), həmçinin "mənfi dialektika" ideyasını tənqid etmişdir. 1940-cı illərdə Adorno və onun əməkdaşları ABŞ-də faşizm üçün sosial-psixoloji ilkin şərt kimi "avtoritar şəxsiyyət" haqqında araşdırma aparmışdılar. "İşıqsız iztirab"ın protokol təsbiti kimi "yeni musiqi" konsepsiyasında o, yeni Vyana məktəbinin bəstəkarlarının yaradıcılığına diqqət yetirir.[11]